Ρωσικά drones χτύπησαν τρία εμπορικά πλοία στον Εύξεινο Πόντο – Στο στόχαστρο σκάφος τουρκικής ιδιοκτησίας

συνολικά φτάσαμε στο καζίνο Απολλωνία.Μπήκαμε μέσα, δώσαμε τα στοιχεία μας, μας έβγαλαν φωτογραφίες, βγάλαμε και κάρτα μέλους και ξεχυθήκαμε στα τραπέζια. !Ο γιος ήθελε την εμπειρία του καζίνο και εγώ πάντα θέλω να “εμπλουτίζω” το ταξίδι μου.Να γιατί είχε κίνηση στα σύνορα βραδιάτικα. Εδώ ήταν όλοι οι Βορειοελλαδίτες (υποθέτω), αφού παντού άκουγα ελληνικά.Είναι ένα μικρό καζίνο με λίγα τραπέζια (πόκερ, ρουλέτας και Black Jack) και με κόσμο που μιλούσε ελληνικά, γεγονότα που το καθιστούσαν πολύ φιλικό όχι μόνο για τους “παίκτες”, αλλά και για τους τουρίστες σαν και εμάς.Τώρα όταν λέω ότι ο κόσμος μιλούσε ελληνικά εννοώ ότι … δεν ακουγόταν καμιά άλλη γλώσσα! Το προσωπικό εισόδου, οι γκρουπιέρηδες, τα γκαρσόνια και όλοι οι … θαμώνες, Έλληνες και ντόπιοι μιλούσαν Ελληνικά.Εμείς κάναμε λίγο βόλτα, κόψαμε λίγο κίνηση, κάθισα για λίγο σε ένα τραπέζι Black Jack, έτσι … για το καλό και μετά πήγαμε για φαγητό στο εστιατόριο του καζίνο, στο οποίο υπήρχε ένας μεγάλος και πολύ περιποιημένος μπουφές. Το φαγητό ήταν κέρασμα για τους νεοαφιχθέντες σαν και μας. Εγώ έφαγα γουρουνόπουλο, σούπα και μοσχαράκι κατσαρόλας, ενώ ο γιος έφαγε κάτι με γιαούρτι και μακαρόνια και κοτόπουλο. Φάγαμε και γλυκά στο τέλος.Αυτό όμως που ευχαριστήθηκα πιο πολύ ήταν η live jazz μουσική που είχε. Αυτή ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη για μένα, αφού σε ότι όποιο καζίνο κι αν έχω πάει δεν έχει τύχει ποτέ να συναντήσω live μουσική και μάλιστα jazz, η οποία μου αρέσει πολύ (και δυστυχώς όχι … στο Las Vegas δεν έχω πάει).Εγώ λοιπόν που είμαι τουρίστας και όχι παίκτης προσπάθησα να βγάλω και τις αναμνηστικές μου φωτογραφίες. Λέω προσπάθησα γιατί με «έπιασαν» που τις έβγαζα και με παρακάλεσαν να τις σβήσω. Ότι απέμεινε λοιπόν είναι ο χώρος του εστιατορίου και η ορχήστρα που τόσο μου άρεσε.Επιστρέψαμε στο σπίτι γύρω στις 12:00 το βράδυ.

Ιστορική Εξέλιξη

Γρήγορη πορεία, τα χιλιόμετρα τρωγόντουσαν εύκολα και οι καθυστερήσεις στα σύνορα ήταν … οι γνωστές καθυστερήσεις. Ο γυρισμός από την ώρα που μπήκαμε στη Βοσνία στο ύψος της Banja Luca έως τη στιγμή που φτάσαμε στη Νις και στον Ε75 πάλι, ήταν ολίγον τι ταλαιπωρία. Αλλά τι να κάνουμε; Τουρίστες είμαστε και μάλιστα οπαδοί των road trips!Είδαμε εικόνες όμορφες και γνωστές της Κεντρικής Ευρώπης …Είδαμε και εικόνες όμορφες και άγνωστες των Βαλκανίων…Κάνοντας αυτή τη διαδρομή…Συνολικά κάναμε 4.100km.Δεν το μοιράζομαι το τιμόνι με τον άντρα μου. Τώρα πως κατάφερα και οδήγησα πάλι τα 2/3 της διαδρομής λες και έχω βάλει σημάδι το συγκεκριμένο ποσοστό δεν ξέρω. Μάλλον επειδή εγώ κάνω standard τις βαρετές ευθείες και εκείνος τα υπόλοιπα.Επίσης καταφέραμε να είμαστε εντός του προβλεπόμενου ωραρίου check in των καταλυμάτων! Το πέρασμα των συνόρων έδρασε προς όφελός μας, αφού στην ουσία ήταν 1:00 η ώρα Ελλάδος.Δεν αναφέραμε πολλά στους υπόλοιπους περί φαγητού, αφού εκείνοι ήταν ολίγον … νηστικοί και την είχαν βγάλει με snacks.Είδαμε και εμείς λίγο τένις και μας πήρε ο ύπνος εύκολα.Σήμερα λοιπόν την είχα πετύχει την αναψυχή. Αύριο θα ήταν το δύσκολο, που θα είχαμε … τα πολλά χιλιόμετρα.................... post ...................... Θα πρέπει να είναι αρκετά μακρινό και να έχει πολλούς προορισμούς, να έχει ποικιλία και πολλά αξιοθέατα.

Πρόγραμμα VIP και εβδομαδιαία bonus

Αλλιώς τι θα ήταν ο δρόμος; Μονότονος!!! Υπήρχε μια φοβερή εγρήγορση σε οδηγό και συνοδηγό κάθε φορά που πλησιάζαμε τα διόδια. Από τη σακουλίτσα με τα ψιλά που είχαμε φροντίσει να έχουμε, παίρναμε το ακριβές αντίτιμο και διαλέγαμε τη λωρίδα που είχε τη χοάνη, η οποία δεν είχε ποτέ κόσμο. Ρίχναμε τα ψιλά στη χοάνη και περνούσαμε σβέλτα σβέλτα. Νομίζω ότι είναι ο αμέσως (μετά το e-pass) γρηγορότερος τρόπος να περάσεις τα 14 διόδια έως τα σύνορα.Γρήγορα περνούσαμε αλλά στο επόμενο θα φροντίσω να πάρω e-pass.Σε 5,5 ώρες ακριβώς φτάσαμε σύνορα. Θα πρέπει να έχει μέσα προορισμούς, που δεν μπορείς να πας εύκολα με το αεροπλάνο ή έστω δεν μπορείς να πας με low cost πτήση. Θα πρέπει το αυτοκίνητο να είναι γεμάτο με … κόσμο. Η πραγματοποίηση του τρίτου οδικού οικογενειακού ταξιδιού (με αφετηρία την Αθήνα) άργησε να’ρθει. Το φετινό ταξίδι, μου προέκυψε “κουτσουρεμένο”, αφού η τελική απόφαση για την πραγματοποίηση του πάρθηκε μόλις 3 εβδομάδες πριν. Όσο ετοιμοπόλεμη και οργανωτική και … έμπειρη πια -θα προσθέσω- και να είμαι, υπάρχουν δουλειές που πρέπει να γίνουν την τελευταία στιγμή, που σημαίνει: «τρεχάτε ποδαράκια μου» να προλάβουμε. Πράσινη κάρτα για το αυτοκίνητο, ευρωπαϊκές κάρτες υγείας για όλους, συνάλλαγμα για τα πρώτα έξοδα, ψώνια από το Super Market. Το ακυρωμένο μου ταξίδι είχε μέσα Ουγγαρία, Αυστρία, Σλοβακία, Πολωνία και βέβαια αναγκαστικά Σερβία αφού υποχρεωτικά τη διασχίζεις για να πας στις παραπάνω χώρες. Μέσα στις διαθέσιμες 10 μόνο ημέρες που είχα όμως φέτος … δεν χωρούσαν όλα αυτά, οπότε η Πολωνία … «πετάχτηκε» έξω από το πρόγραμμα. Με κέντρο την Αθήνα, από την οποία θα ξεκινούσαμε και ακτίνα τα … 1.800 km που μπορούσαμε να φτάσουμε, ο «διαβήτης άνοιγε» στο ύψος της … Βιέννης! Μπορεί να έδειχνε και άλλα μέρη, αλλά προς ανατολάς δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι να πάμε και προς δυσμάς είχαμε κάνει τα άλλα δύο οδικά, οπότε τώρα η διαδρομή προς το βορρά και έως τη Βιέννη έδειχνε να κερδίζει. Η φετινή παρέα αποτελούνταν από 4 άτομα. Οι μικροί ήθελαν διάσημα μέρη και highlights και οι μεγάλοι μέρη πιο … εκτός πεπατημένης. Το πρόγραμμα -όπως πάντα- θα είχε απ’ όλα. Η Βιέννη από την άλλη, επειδή ήταν ένα μεγάλο κενό δικό μου, ήταν και αυτή αμετακίνητη. Ο προορισμός λοιπόν βρέθηκε: «Έως τη Βιέννη», όπως επίσης βρέθηκε και ο τίτλος της ιστορίας! Μπορεί να “έβγαινε” να πάμε μέχρι Βουδαπέστη και Βιέννη, αλλά αυτές όμως είναι δύο πόλεις που μπορείς να πας εύκολα με το αεροπλάνο και μάλιστα με χαμηλού κόστους και δεδομένου ότι η ομάδα θα είναι κατά ένα άτομο μικρότερη (αφού ο μεγάλος γιος … μεγάλωσε και δεν ακολούθησε), έπρεπε το ταξίδι να εμπλουτιστεί με άλλα, που θα το καθιστούσαν … value for money. Αυτά τα άλλα ήταν .. λίγη επιπλέον ...Ουγγαρία εκτός από τη Βουδαπέστη, λίγη επιπλέον ...Αυστρία εκτός από τη Βιέννη και αρκετή Βοσνία και Σερβία αφού κατά την επιστροφή μας επιλέξαμε έναν πιο «αργό» δρόμο, που διασχίζει αυτές τις χώρες. Για να ταξιδέψεις οδικώς ως την κεντρική Ευρώπη θα πρέπει να διασχίσεις τα Βαλκάνια. Πρόκειται για μια ευθεία εύκολη και γρήγορη, που ύστερα από τα τελευταία έργα οδοποιϊας, έγινε και … βαρετή. Με αφετηρία την Αθήνα μέσω της Ε75 μπορείς να είσαι σε 11 ώρες στο Βελιγράδι ή σε 15 στη Βουδαπέστη! Οποιαδήποτε παρέκκλιση από το δρόμο αυτό σημαίνει καθυστέρηση από μία έως και λίγες μέρες. Η απόφαση του να πάμε μέχρι τη Βουδαπέστη με την Ε75 πάρθηκε εύκολα. Ο παραλιακός δρόμος (εννοώ τις Δαλματικές ακτές) παραήταν αργός (και χρόνος δεν υπήρχε). Έτσι, δια της αφαιρετικής … μας προέκυψε ο γυρισμός μέσω Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Αλλά τι να κάνουμε; Τουρίστες είμαστε και μάλιστα οπαδοί των road trips! Είδαμε εικόνες όμορφες και γνωστές της Κεντρικής Ευρώπης … Είδαμε και εικόνες όμορφες και άγνωστες των Βαλκανίων… Δεν το μοιράζομαι το τιμόνι με τον άντρα μου. Μάλλον επειδή εγώ κάνω standard τις βαρετές ευθείες και εκείνος τα υπόλοιπα. Επίσης καταφέραμε να είμαστε εντός του προβλεπόμενου ωραρίου check in των καταλυμάτων! Ήταν όλα κλεισμένα από το Booking και ήταν όλα διαμερίσματα με σαλόνι και κουζίνα, την οποία κουζίνα και χρησιμοποίησα αρκετά. Το ταξίδι - έως τη Βιέννη - εδέησε να ξεκινήσει ημέρα Σάββατο, 31 Αυγούστου και ώρα 5:00 το απόγευμα. Δεν έχω να πω πολλά για την πρώτη μέρα και τη διαδρομή από Αθήνα έως τη Γευγελή, που κάναμε την πρώτη μας διανυκτέρευση. Ευτυχώς που υπάρχουν πολλά διόδια στην Εθνική από Αθήνα έως τους Ευζώνους. Νομίζω ότι είναι ο αμέσως (μετά το e-pass) γρηγορότερος τρόπος να περάσεις τα 14 διόδια έως τα σύνορα. Γρήγορα περνούσαμε αλλά στο επόμενο θα φροντίσω να πάρω e-pass. Σε 5,5 ώρες ακριβώς φτάσαμε σύνορα. Είχε λίγο περισσότερη κίνηση από αυτή που είχαμε συναντήσει στο προηγούμενό μας ταξίδι, υποθέτω λόγω του ότι ήταν Σαββατόβραδο. Τα διαμέρισμα ήταν μεγάλο, με δύο δωμάτια, ένα πολύ μεγάλο καθιστικό, τηλεόραση με Eurosport (βασική προϋπόθεση για ταξίδι την περίοδο του USopen) και κουζίνα.

Παραδείγματα Σεναρίων Χρήσης

Είχε λίγο περισσότερη κίνηση από αυτή που είχαμε συναντήσει στο προηγούμενό μας ταξίδι, υποθέτω λόγω του ότι ήταν Σαββατόβραδο.Φτάσαμε στο κατάλυμα εύκολα. Η νοικοκυρά έμενε δίπλα ακριβώς από το διαμέρισμά μας. Τα διαμέρισμα ήταν μεγάλο, με δύο δωμάτια, ένα πολύ μεγάλο καθιστικό, τηλεόραση με Eurosport (βασική προϋπόθεση για ταξίδι την περίοδο του USopen) και κουζίνα.Εκτός από αυτά, το κατάλυμα αυτό το διάλεξα γιατί ήταν μέσα στην πόλη της Γευγελής και πολύ κοντά με τα πόδια στο πιο παλιό καζίνο της, στο οποίο καζίνο επιτρεπόταν η είσοδος από 18 ετών και πάνω.Όπως καταλάβατε ο γιος ήθελε να πάει σε καζίνο.Τι πουλάει η Γευγελή; Καζίνο.Τι είμαστε εμείς; Τουρίστες.Τι ταξίδι ήταν αυτό; Αναψυχής!Αφήσαμε μπαμπά και κόρη, τον έναν στην τηλεόραση και την άλλη στο κινητό και ο γιος και εγώ βγήκαμε βόλτα. Στο γήπεδο της πόλης πραγματοποιούνταν μια συναυλία. Κοντοσταθήκαμε για λίγο στην είσοδο του γηπέδου για να ακούσουμε τη γνώριμη μουσική του Bregovic, που παιζόταν εκείνη την ώρα.Μετά προχωρήσαμε προς το κέντρο της πόλης, που αποτελούνταν από έναν πεζόδρομο όλο και όλο με δυο τρία μαγαζιά-καφέ ανοιχτά και ύστερα από 800μ. Εκτός από αυτά, το κατάλυμα αυτό το διάλεξα γιατί ήταν μέσα στην πόλη της Γευγελής και πολύ κοντά με τα πόδια στο πιο παλιό καζίνο της, στο οποίο καζίνο επιτρεπόταν η είσοδος από 18 ετών και πάνω.

Π – P

Όχι εντός δηλωθείσης ώρας, αλλά εντός check in (με βάση την πολιτική του καταλύματος)! Πάλι δηλ. έπαιρνα τηλέφωνα τους νοικοκύρηδες και τους ενημέρωνα ότι θα αργήσουμε λίγο την άφιξή μας, αλλά ευτυχώς μέσα σε λογικά όρια. Σε σύνολο 10 ημερών/ 9 διανυκτερεύσεων μείναμε σε 6 διαφορετικά καταλύματα. Ήταν όλα κλεισμένα από το Booking και ήταν όλα διαμερίσματα με σαλόνι και κουζίνα, την οποία κουζίνα και χρησιμοποίησα αρκετά.Το ταξίδι - έως τη Βιέννη - εδέησε να ξεκινήσει ημέρα Σάββατο, 31 Αυγούστου και ώρα 5:00 το απόγευμα.Έως τη Βιέννη λοιπόν!Με “σημαία” την …αναψυχή!Δεν έχω να πω πολλά για την πρώτη μέρα και τη διαδρομή από Αθήνα έως τη Γευγελή, που κάναμε την πρώτη μας διανυκτέρευση.Ευτυχώς που υπάρχουν πολλά διόδια στην Εθνική από Αθήνα έως τους Ευζώνους.